Σενάρια εκλογών ..ante Portas..
2026-03-19 - 16:32
1. Ο αποπροσανατολισμός μιας συζήτησης Στην πολιτική ατζέντα των ημερών, με αφορμή την ανάγκη υπέρβασης της πολύπλευρης κρίσης, επανέρχεται από διάφορες πλευρές το ζήτημα όχι της αλλαγής πολιτικής, αλλά της εναλλαγής προσώπων μέσω της λεγόμενης «ανανέωσης». Η πρόσφατη ειδησεογραφία συστημικών κέντρων αποδέχεται τη συζήτηση στην ενδεχόμενη αλλαγή του Πρωθυπουργού. Ετσι αποσιωπάται , ότι το πρόβλημα αφορά το νεοφιλελεύθεροπρόγραμμα, καθώς και το σύνολο των δυνάμεων που το στηρίζουν (ΝΔ ,ακροδεξιά και δεξιά σοσιαλδημοκρατία). Η ανανέωση στην πολιτική όμως δεν εξαντλείται στα πρόσωπα. Οφείλει να αφορά πρωτίστως κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες. 2. Κρίση, κοινωνικές ανισότητες και σενάρια.. Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αλλαγών, ταχύτατων επιστημονικών , τεχνολογικών εξελίξεων, η «ανανέωση» αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο μόνο όταν συνδέεται με την αλλαγή του μοντέλου που διευρύνει τις ανισότητες, αποδυναμώνει την παραγωγή και οδηγεί την περιφέρεια σε ερήμωση. Το δημογραφικό πρόβλημα και η μετανάστευση της νέας γενιάς συνιστούν ήδη σοβαρές προειδοποιήσεις. Την ίδια στιγμή, βασικά κοινωνικά αγαθά – υγεία, παιδεία, ασφάλιση, υποδομές- υποχωρούν μπροστά στις πιέσεις ιδιωτικοποίησης και κερδοσκοπίας. Το κράτος γίνεται λιγότερο προσβάσιμο για τους πολλούς, πιο ευνοϊκό για τους λίγους και κατασταλτικό απέναντι στην κοινωνία. Εκλογικοί σχεδιασμοί για την «επόμενη ημέρα»: Ένα τμήμα των συστημικών δυνάμεων, επικαλούμενο τις επιπτώσεις του πολέμου , διερευνά την επίσπευση εκλογών. Σε αυτό το σενάριο, η «ανανέωση» περιορίζεται στον αιφνιδιασμό μέσω «επικαιροποίησης» της λαϊκής εντολής . Με επαναληπτικές εκλογές έως την επίτευξη μονοκομματικής αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος. Δεν είναι τυχαίο ότι τα κέντρα που ωφελούνται από τις πολιτικές της κυβέρνησης της ΝΔ αποδέχονται αυτή τη συζήτηση. Θέλουν να αποφευχθεί η αναμέτρηση εναλλακτικών προγραμμάτων διακυβέρνησης . Γιατί έτσι περιορίζεται και η συμμετοχή των πολιτών. Γεγονός που ενισχύει τα κόμματα που στηρίζουν το υπάρχον σύστημα. Η «ανανέωση» μεταλλάσσεται σε μια τυπική επικαιροποίηση της λαϊκής εντολής. Και ως «κίνητρο ανοχής » προβάλλεται ότι οι επαναληπτικές εκλογές μπορεί να ενισχύσουν και το δεύτερο κόμμα. — Ένα επιχείρημα που αφορά εσωκομματικές ισορροπίες. Παράλληλα, εξετάζεται και ένα δεύτερο σενάριο για την περίπτωση μη αυτοδυναμίας: Για τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής, με την «ανανέωση» να εκτονώνεται σε κυβερνήσεις «ειδικού σκοπού», που προβάλλονται ως λύση «σταθερότητας». Η αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια οδηγεί τα συγκεκριμένα κέντρα να αντιμετωπίζουν αυτή την εκδοχή ως ρεαλιστική. Στην πράξη, πρόκειται για μορφές συγκυβέρνησης -άμεσες ή έμμεσες με τη ΝΔ-, ώστε να διασφαλιστούν οι ίδιες πολιτικές. Έτσι όμως αλλοιώνεται ο χαρακτήρας των εκλογών και υπονομεύεται μια βασική κατάκτηση της μεταπολίτευσης: Την αντιπαράθεση διακριτών προγραμμάτων που εκφράζουν διαφορετικές κοινωνικές ανάγκες και καθιστούν τον πολίτη ενεργό. 3. Η πρόκληση για τις εκλογές που έρχονται Σ αυτό το περιβάλλον αναδεικνύεται η ευθύνη του προοδευτικού χώρου. Για να ενεργοποιηθεί το μεγάλο ποσοστό αποχής, που πλέον υπερβαίνει το 60%, είναι αναγκαίο να διατυπωθεί με σαφήνεια ενας διακριτός εναλλακτικός δρόμος διακυβέρνησης . Η «ανανέωση» , για να αποκτήσει νόημα, πρέπει να συνδέεται με ολοκληρωμένο πρόγραμμα που να ανταποκρίνεται στις κοινωνικές, παραγωγικές και εθνικές ανάγκες ανάταξης. Τα πρόσωπα οφείλουν να κρίνονται με βάση τη συμβολή τους σε αυτό το σχέδιο και όχι να προβάλλονται ως «άφθαρτοι» διαχειριστές μιας αποτυχημένης πορείας. Η ανανέωση σχετίζεται με την κοινωνικοπολιτική ανασύνθεση. Για να ξαναγίνει η πολιτική εργαλείο της κοινωνίας. Γι’ αυτό, στις εκλογές που έρχονται, αποτελεί ζήτημα δημοκρατίας η ενίσχυση εκείνης της πρότασης διακυβέρνησης που μπορεί να αποτρέψει την εμπλοκή της ΝΔ σε σχήματα εξουσίας (ειδικού ή μη σκοπού). Είναι η στιγμή για αλλαγή του κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου, με μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.