Μίλτος Τεντόγλου: Θα προκαλέσει ξανά θαυμασμό με ένα άλμα του;

2026-03-24 - 11:53

Έχει πλέον να ανέβει βουνό Του Κώστα Κοφινά Αρχικά, η ξεκάθαρη αλήθεια. Κάτι το κρυστάλλινο. Ο Μίλτος Τεντόγλου με τις έως τώρα επιδόσεις και τα πεπραγμένα του, είναι ο κορυφαίος αθλητής όλων των εποχών στον στίβο. Οχι απλά άλτης, αθλητής. Μετρά 11 χρυσά μετάλλια σε σπουδαίες διοργανώσεις και έχει... βαρεθεί να κρατά στα χέρια του την ανθοδέσμη που συνοδεύει το πρώτο βραβείο. Πριν από λίγες ημέρες έκλεισε τα 28 του χρόνια, διοργανώθηκε ένα μίνι πάρτι στα γραφεία της Ομοσπονδίας, δεν είναι συνεπώς μεγάλος σε ηλικία και έχει ακόμη να δώσει πολλά. Τι είδαμε στο Τόρουν; Τον Τεντόγλου να πηδά πίσω από τη βαλβίδα, αρκετά πίσω δηλαδή, με αποτέλεσμα να μη φτάνει όσο μακριά θα ήθελε. Αφήστε που έμοιαζε να μη βρίσκεται σε τοπ φόρμα, δεν ήταν δηλαδή αυτό που ορίζεται στη στιβική ορολογία με τη λέξη «λυμένος». Το 8,19 μ. ίσως σε άλλες περιπτώσεις να έδινε ακόμη και χρυσό μετάλλιο, όχι όμως το βράδυ της Κυριακής όταν παρακολουθήσαμε έναν αγώνα υψηλών επιδόσεων. Μια μάχη που έμοιαζε από τις καλύτερες όλων των εποχών και αυτό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπερβολή. Τώρα ο Τεντόγλου έχει μπροστά του αθλητές που φαίνονται αδηφάγοι και ασυμβίβαστοι με κάτι που θεωρείται μέτριο στην καριέρα τους. Αρα, το έργο του είναι εξαιρετικά δύσκολο και πρέπει πρώτα να «απαντήσει» στον εαυτό του και μετά να «μιλήσει» στον διάδρομο απογείωσης. Ο Μπαλντέ, ένας απίθανος αθλητής από την Πορτογαλία, ήταν ένας... Τεντόγλου, καθώς υπερέβη εαυτόν και στο τελευταίο του άλμα έφτασε στα 8,46 μ. Δεύτερος έμεινε ο Φουρλάνι, το παιδί-θαύμα από την Ιταλία. Κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με το 8,39 μ. και ασφαλώς δεν ήταν ικανοποιημένος. Τρίτος βγήκε ο Σαραμπογιούκοφ, ο Βούλγαρος που έκανε επίδοση 8,31 μ., αυτός με την όχι τέλεια τεχνική αλλά με τα μακριά πόδια που τόσο τον βοηθούν στα άλματα. Είναι ο πρώτος της φετινής σεζόν. Αν εδώ προσθέσουμε και τους Χοντελίν (Κούβα) και Ντέιβις (ΗΠΑ) που κι αυτοί πήγαν πάνω από τα 8,20 μ., εύκολα διαπιστώνουμε το μέγεθος της προσπάθειας που πρέπει να κάνει στο εξής ο Τεντόγλου. Μπροστά του έχει δύο προκλήσεις. Αφενός το παγκόσμιο ανοιχτού στίβου και αφετέρου τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες. Θέλει το χατ τρικ. Το θέμα δεν είναι μόνο τι θέλει αλλά και τι μπορεί. Αλλά από αυτόν τον υπερ-αθλητή, όλοι δικαιούνται να περιμένουν τα πάντα. Με την επισήμανση πως ίσως απαιτηθεί από τον Μίλτο να σπάσει τα δικά του ρεκόρ, το 8,65 μ. του ανοιχτού και το 8,55 μ. στον κλειστό στίβο. Μοιάζει με προϋπόθεση επιστροφής. Η υποξαιμία της κορυφής του Γιώργου Νασμή Σύμφωνα με τον Τόμας Μαν η συμπεριφορά των ανθρώπων γίνεται κατανοητή αν λάβουμε υπόψη τους σκοπούς, τις ανάγκες και τα κίνητρά τους. Ας τοποθετήσουμε τώρα στο επίκεντρο της θεωρίας του γερμανού συγγραφέα τον Μίλτο Τεντόγλου. Εναν αθλητή με υψηλό επίπεδο ευφυΐας ο οποίος για τέσσερα χρόνια, από το 2021 μέχρι και το 2024, κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους 11 από τους δώδεκα μεγάλους αγώνες όπου συμμετείχε και η χειρότερή του θέση ήταν η 2η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Γιουτζίν. Μεταξύ των μεταλλίων που κρέμασε στο στήθος του ήταν δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια, αντίστοιχα στο Παγκόσμιο κλειστού στίβου και ένα στον ανοιχτό. Ο Τεντόγλου δεν ήταν απλά ένας κορυφαίος αθλητής. Ηταν το μέτρο σύγκρισης, ένας Ντουπλάντις του μήκους. Αχαστος. Οι αντίπαλοί του προετοιμάζονταν έχοντας τοποθετήσει τη φωτογραφία του απέναντι από τα σκάμματα για να μην ξεχνούν ποιον πρέπει να ξεπεράσουν. Η παραμονή στην κορυφή για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στον στίβο προκαλεί υποξαιμία. Το κίνητρο αρχίζει να θαμπώνει, το μυαλό να ζαλίζεται, ο στόχος χάνεται. Σήμερα το Παρίσι μοιάζει με τερματικό σταθμό μιας πορείας αποδείξεων. Ο Μίλτος τα κατέκτησε όλα. Αυτό που απέμενε να χαρεί ήταν το μετάλλιο της ελευθερίας. Της χαλάρωσης. Δεν σταμάτησε τις προπονήσεις, τους αγώνες, αλλά το καύσιμο έπαψε να είναι το ίδιο. Το κίνητρο είχε αντικατασταθεί με μια απόλυτα δικαιολογημένη χαλαρότητα. Πρόκειται για μια «παθολογική» κατάσταση των κορυφαίων αθλητών, μια διαταραχή της φυσιολογικής τους λειτουργίας που εκδηλώνεται πάντοτε με τα ίδια συμπτώματα. Ο Μποργκ αποσύρθηκε στα 26 του, στον κολοφώνα της δόξας του γιατί απλά βαρέθηκε. Στα 30 του ο Μάικλ Τζόρνταν είπε «bye» για να αναζητήσει το όνειρο που είχε μικρός να παίξει στο μπέιζμπολ. Στα 25 της η Ζιστίν Ενέν, ούσα κορυφαία τενίστρια της περασμένης δεκαετίας, αποχαιρέτησε. Ο μύθος της πυγμαχίας Ρόκι Μαρσιάνο κρέμασε τα γάντια του στα 32 του. Τα παραδείγματα αμέτρητα. Ο Τεντόγλου είναι μόλις 28 ετών. Μπροστά του έχει άλλους δύο Ολυμπιακούς που μπορούν να τον μετατρέψουν σε μύθο. Πολλοί αναρωτιούνται αν πέταξε λευκή πετσέτα, αν μπορεί να επιστρέψει στην κορυφή. Ο Μίλτος ποτέ δεν γκρεμίστηκε από τον Ολυμπο. Απλά κατέβηκε στον Παλαιό Παντελεήμονα για να χαλαρώσει, να πιει τα καφεδάκια του και με φορτισμένες τις μπαταρίες του να επιστρέψει γι’ αυτά που έχουν πραγματικά σημασία. Κανένας αθλητής δεν πρόκειται να παραδεχτεί δημόσια πως δεν του καίγεται καρφί για μία διοργάνωση. Οταν όμως έχεις κατακτήσει δύο χρυσά ολυμπιακά, το Παγκόσμιο κλειστού στίβου ίσως να το βλέπει σαν αγγαρεία.