Στρίμωγμα στη Λάρισα

2026-01-26 - 12:25

Η αλήθεια, η μαύρη αλήθεια δηλαδή, είναι ότι η «πρόεδρος» Καρυστιανού έχει ένα δίκιο που ζητάει να αλλάξει η έδρα της δίκης για τα Τέμπη. Να μην πραγματοποιηθεί δηλαδή στη Λάρισα, την οποία ωστόσο «δεν εμπιστεύεται», αλλά να μεταφερθεί αλλού. Σε πόλη που να είναι εύκολα προσβάσιμη σε συγγενείς και δικηγόρους, ήτοι, να έχει καλό οδικό δίκτυο και αεροδρόμιο. Η «πρόεδρος» Καρυστιανού έχει ένα δίκιο που ζητάει την αλλαγή της έδρας της δίκης, αλλά δεν ομολογεί την αλήθεια γιατί τη ζητάει! Δεν παραδέχεται το προφανές: τι να την κάνω εγώ τη Λάρισα, που μπορεί να έχει δυο χιλιάδες κόσμο απέξω στην έναρξη της δίκης, αλλά αυτό δεν θα συμβαίνει, και λογικά δεν μπορεί να συμβαίνει, καθημερινά; Να μπορώ να βγαίνω κάθε τόσο, σε ένα διάλειμμα ας πούμε, και να απευθύνομαι στο πλήθος καταγγέλλοντας τη Δικαιοσύνη, τον Μητσοτάκη, τον Φλωρίδη και όποιον άλλο βρω πρόχειρο, για συγκάλυψη και «μπάζωμα» της αλήθειας; Εγώ φτιάχνω ολόκληρο κόμμα, κι αυτοί πάνε να με στριμώξουν στη Λάρισα, αντί να με κατεβάσουν Αθήνα ή έστω μια Θεσσαλονίκη, ε, δεν θα το καταπιώ αυτό... «Σοφή» συμβουλή Η δεύτερη μεγάλη αλήθεια σχετικά με τη μνημειώδη δήλωση της «προέδρου» ότι «δεν εμπιστεύεται τη Λάρισα» είναι ότι ο ορισμός της έδρας της μεγάλης δίκης έγινε εδώ και πάνω από έναν χρόνο. Αλλά εκείνη δεν είπε λέξη τότε. Εμπιστευόταν τη Λάρισα, και τώρα κάτι άλλαξε και δεν την εμπιστεύεται; Οχι, προφανώς τίποτε δεν άλλαξε. Απλώς στήνει κόμμα και κάποιος πονηρός από το συμβούλιο των... «σοφών» που την περιβάλλει, θα την έπεισε για τα «πλεονεκτήματα» που θα είχε μια δίκη στην Αθήνα. Με χιλιάδες ανθρώπους, χιλιάδες αργόσχολους για να είμαστε ειλικρινείς, να περνάνε την ώρα τους στα σκαλιά του Εφετείου, ας πούμε, και κάθε τόσο η «πρόεδρος» να εξέρχεται της αίθουσας και να ενημερώνει τους οπαδούς επί των εξελίξεων. Εξού και δεν «εμπιστεύεται» τη Λάρισα. Κι εγώ δεν εμπιστεύομαι την... Αρτα, αλλά δεν το έχω κάνει θέμα. Επίσης και το... Αγρίνιο μου κάθεται κάπως βαριά, πλην όμως δεν έχω θέσει ζήτημα ούτε και σε αυτή την περίπτωση. Πώς θα της φαινόταν, άραγε, να έλεγε η κυβέρνηση, αφού δεν εμπιστεύεστε τη Λάρισα, να το κάνουμε Σύρο, Αρτα, Σπάρτη ή Φλώρινα; Της νύχτας τα καμώματα Η ιστορία με τη διάταξη που ψηφίστηκε για τη συνεπιμέλεια των παιδιών και χαρακτηρίστηκε αδίκως φωτογραφική, επειδή η πρώτη που έσπευσε να κάνει χρήση, με το που δημοσιεύθηκε ο νόμος στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, είναι μια υπουργός, έχει πολλαπλές εκφάνσεις. Για παράδειγμα, η διάταξη ψηφίστηκε, όπως είναι γνωστό, σε ένα εντελώς άσχετο νομοσχέδιο – αυτό για την απορρόφηση του ΟΠΕΚΕΠΕ από την ΑΑΔΕ. Αλλά δεν ήταν τροπολογία. Συμπεριλαμβανόταν σε ένα πακέτο διατάξεων του υπουργείου Δικαιοσύνης, και αυτό το πακέτο ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου πακέτου 35 διατάξεων, διαφόρων άλλων υπουργείων! Δεν επρόκειτο δηλαδή για μια τροπολογία, από αυτές της... νύχτας, οι οποίες είναι σαν τα καμώματα που τα βλέπει η μέρα και γελάει. Είχε μάλιστα περάσει από επεξεργασία της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής επί τετραήμερο, ενώ η συζήτηση στην Ολομέλεια διήρκεσε επί διήμερο. Λόγια, λόγια Αν και η πρόκληση να χαρακτηριστεί η διάταξη ως «φωτογραφική» είναι μεγάλη, θα αποφύγω τον πειρασμό. Η αλήθεια είναι ότι «φωτογραφική» την έκανε η σπουδή της υπουργού να ενταχθεί η περίπτωσή της σε αυτή. Θα έπρεπε να περιμένει; Πιθανόν. Αλλά δεν το έπραξε. Και κάπως έτσι, μια διάταξη που προσπαθεί να βάλει κανόνες στο χάος που επικρατεί στη συνεπιμέλεια των παιδιών μεταβλήθηκε σε τεράστιο πολιτικό πρόβλημα, διότι ο ίδιος ο πρόεδρος Κυριάκος Α’, τον θυμάμαι γιατί τον είχα ακούσει με τα αφτιά μου, είχε δεσμευτεί προεκλογικά (το 2019 μιλάμε τώρα) ότι η «πρακτική» αυτή που ακολουθούσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, να χώνει άσχετες διατάξεις σε άσχετα νομοσχέδια, θα τελείωνε οριστικά. Οτι ποτέ η κυβέρνησή του κ.λπ. κ.λπ. δεν θα έκανε κάτι ανάλογο... Λόγια, λόγια... Χωρίς άλλοθι Και κάτι σχετικό με τα προηγούμενα: ο πρόεδρος Κυριάκος Α’ παρέβλεψε και στην περίπτωση αυτή, όπως συχνά κάνει το τελευταίο διάστημα, έναν κανόνα, ο οποίος θέλει πρωθυπουργό 7 χρόνων να μην έχει κανένα άλλοθι, αλλά να χρεώνεται ο ίδιος προσωπικά – ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ! – κάθε γκάφα στην οποία υποπίπτει η κυβέρνησή του. Αν και στο προκείμενο εγώ δεν πιστεύω ότι ήταν εν αγνοία του πως η διάταξη λειτουργούσε ευεργετικά υπέρ της υπουργού Τουρισμού. Απλώς νομίζω ότι δεν εκτίμησε σωστά τις διαστάσεις που θα έπαιρνε μια, επαναλαμβάνω, ορθή νομοθετική πρωτοβουλία του Γ. Φλωρίδη, η οποία είχε λάβει το «καλώς έχει» του έχοντος την επιμέλεια του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης, σοβαρού κυρίου Κουτνατζή... Αρα, αλλού πρέπει να αναζητηθεί η αιτία στο γιατί τρώνε ο ίδιος και η κυβέρνησή του τόσο «ξύλο» στην κοινωνία... Διανύει τη φάση τού «Κυριάκο, δεν αρέσουμε», είναι απλό... Σεμνότητα αντί αλαζονείας Για το ειδικότερο, της διαμάχης της υπουργού με τον πρώην σύζυγό της και ότι στο μέσον βρίσκονται δύο παιδάκια, τα οποία ευτυχώς (ευτυχώς!) είναι σε ηλικία που δεν καταλαβαίνουν το «ξεφτιλίκι» που εξελίσσεται, δεν θα πω κάτι. Υπερβαίνει κατά πολύ όσα ανάλογα συμβαίνουν σε παρόμοιες περιπτώσεις. Ο,τι συνέβη είναι βέβαιο ότι δεν έχει να κάνει με τα δυο παιδάκια, και ειδικότερα το ποιο θα είναι το καλύτερο για την ανατροφή τους. Είναι η απόδειξη ότι αν είσαι πολιτικός και εξ αντικειμένου διαθέτεις δύναμη, είσαι σε μειονεκτική θέση να την εξασκήσεις. Ο άλλος, ο αδύναμος μπροστά στην εξουσία σου, θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να αντεπεξέλθει στη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται. Ακόμη κι αν εμφανίζει μια διαφορετική εικόνα από την πραγματική. Γι’ αυτό ως πολιτικό πρέπει να σε διακρίνει η σεμνότητα αντί της αλαζονείας που γεννάει η ισχύς... Ειδικά όταν ξέρεις ότι εκεί έξω υπάρχει πολύς κόσμος που είναι πρόθυμος να δει μονοσήμαντα το πρόβλημα, μόνο και μόνο επειδή αφορά εσένα... Καταιγίδα αισιοδοξίας Ζούμε σε περίοδο καταιγίδων, πέφτουν ευτυχώς μεγάλες ή μικρές βροχές, γεμίζουν οι ταμιευτήρες του νερού και η κυβέρνηση, σαν την άλλη που θέλει να... κρυφτεί αλλά η «χαρά» δεν την αφήνει, μας ενημέρωσε εγκύρως ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούμε ότι θα πούμε το νερό νεράκι, διότι μέσα σε λίγες ημέρες αυξήθηκε το νερό στους ταμιευτήρες κατά 25%!! Αρα, όσα μας είπαν το προηγούμενο διάστημα, εκεί περί τον Οκτώβριο, ότι κινδυνεύουμε από τη λειψυδρία και πρέπει να προσέχουμε και να μη σπαταλάμε το νερό, δεν ισχύουν! Βλακώδες; Τουλάχιστον! Αναρωτιέμαι, πάντως, αν ύστερα από αυτή την ωραία είδηση περί του 25% εξακολουθεί να ισχύει ο προγραμματισμός σε σχέση με τα έργα των 2,5 δισ. που είχε εξαγγείλει πομπωδώς η κυβέρνηση εκείνη την εποχή και τα οποία είχαν γεμίσει χαρά και αισιοδοξία για το μέλλον την ευγενή τάξη των μεγαλοκατασκευαστών... Για το Κυπριακό Εκδήλωση για το Κυπριακό πραγματοποιείται στις 6 το απόγευμα στην ΕΣΗΕΑ, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του Μιχάλη Παπαπέτρου, τον οποίο γνωρίζετε, δεν μπορεί. Ηταν ο εκπρόσωπος Τύπου του αείμνηστου Γλαύκου Κληρίδη και υπήρξε σημαντικό στέλεχος του κόμματος των Ενωμένων Δημοκρατών του Γιώργου Βασιλείου. Παρόντος του Μιχ. Παπαπέτρου, η εκδήλωση θα αποτελέσει μια καλή αφορμή για να ακουστούν πράγματα για το Κυπριακό, το οποίο διέρχεται – και πάλι – μια σημαντική φάση...