Δάφνες και πικροδάφνες
2026-03-28 - 19:22
Η Ανοιξη τα ‘χει στυλώσει. Μας έδωσε ραντεβού και μας έστησε. Είναι σαν να μας λέει, φάτε μια ακόμη παρτίδα ψοφόκρυο, τώρα που οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου έχουν φτάσει στο Θεό, και αργότερα βλέπουμε. Κι ο Θεός; Αυτός ο καλός Θεός της Ελλάδας (κατ’ αποκλειστικότητα), γιατί δεν μας σπλαχνίζεται παρά μας αφήνει να στριμωχνόμαστε σε one size δικαστικές αίθουσες και σε μονοθεματικά κομματικά συνέδρια; Ο Χάρης Δούκας (δήμαρχος Αθηναίων να σου πετύχει) την έριξε πάντως τη ζαριά του. «Ψηφοφορία να μη συνεργαστούμε με τον Μητσοτάκη» είπεν ο Κύριος και εγένετο φως, και γεννηθήτωσαν φωστήρες εν τω στερεώματι του ουρανού. Είπεν, και η τελευταία αναμμένη λάμπα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας τρεμόπαιξε, έγειρε το κεφαλάκι της κι έσβησε κι εκείνη. Οποιος τη νύχτα περπατεί... μουρμούρισε το τελευταίο ολάκερο πλακάκι πεζοδρομίου, ρίγησε, ράγισε, κι έγινε δέκα κομμάτια από την τσαντίλα του, να το πατήσει μετά ο Ανδρουλάκης να γίνει πύραυλος. Το ξέρω ότι τα συνέδρια έχουν και ψυχαγωγικό χαρακτήρα διότι πώς αλλιώς θα αντέξουν οι σύνεδροι χωρίς να πέσουν κάτω από τη νύστα; Το ξυπνητήρι με το Predator βαρέθηκε να τσιγκλάει γυρισμένες πλάτες που παίρνουν έναν υπνάκο μέχρι το ιδού ο νυμφίος έρχεται. Και μακάριος όποιος θα είναι ξύπνιος εκείνη την ώρα να δει τον Γερουλάνο πάνω στο γαϊδουράκι, να τον ραίνουν με δάφνες. Ολα αυτά σε μια μακρινή εποχή, τότε που οι φιλοζωικές δεν είχαν επιτύχει ακόμη να απαγορευτεί να καβαλάς γαϊδάρους, που στην τελική άνθρωποι είναι κι αυτοί, ούτε το σεβαστόν Υπουργείον Παιδείας είχε διατάξει την εκρίζωση θάμνων δάφνης έξω από τα σχολεία γιατί πάνε, λέει, τα παιδιά, μασουλάνε τα φύλλα της και μετά λένε κάτι ψυχεδελικά κι αλαμπουρνέζικα. Δεν βλέπεις; Γέμισε ο τόπος από μικρές Πυθίες! «Μὴ τεκνοποιεῖν· εἰ δὲ γεννήσεις, ὁ παῖς σε φονεύσει» προειδοποίησε το Μαντείο των Δελφών τον Λάιο, τον πατέρα του Οιδίποδα, εκείνος όμως αγνόησε τον χρησμό, και το ‘φαγε το κεφάλι του. Μη συνεργαστείς με τον Αλέξη (Τσίπρα), είπε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ (Σακελλαρίδης) στον Αλέξη (Χαρίτση). Και ερωτώ. Την μασάς ή δεν την μασάς την δαφνούλα σου; Εδώ σε θέλω.