Ο νέος χάρτης στην Κεντροαριστερά

2026-03-24 - 12:33

Ζούμε το πολιτικά ιδιότυπο να έχουμε δύο κόμματα σε ρευστοποίηση (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑΡ) και δύο σε αναμονή (Αλέξης Τσίπρας, Μαρία Καρυστιανού). Μάλιστα το ένα εκ των δύο τελευταίων, του Τσίπρα, να έχει άμεσα επενέργεια στα δύο πρώτα. Στα του ΣΥΡΙΖΑ δε, επικράτησε σε πρώτη φάση στην πρόσφατη Κεντρική Επιτροπή του η γραμμή της αυτονομίας του χώρου και η σύμπραξή του με άλλα κόμματα αλλά με όρους τακτικής. Στα της Νέας Αριστεράς, η πιθανή σημερινή δρομολογούμενη αλλαγή στην ηγεσία του, από τον Αλέξη Χαρίτση καταστατικά στον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, ανοίγει τον δρόμο και για μια πιο διακριτή ριζοσπαστική γραμμή στους παραμένοντες και για νέο βήμα στους μελλοντικούς αποχωρούντες. Το όλο παζλ φτιάχνει εικόνα γρήγορων διεργασιών για την Κεντροαριστερά με φόντο το τρίμηνο που έρχεται. Στη μεγάλη μεταβλητή του χώρου τώρα αν το ΠΑΣΟΚ πετύχει ένα σχετικά εξωστρεφές συνέδριο και μια διαδικασία που δεν θα οριοθετείται σε μια συμφωνία απλώς «τζαρτζαρισμάτων», θα έχει μία ακόμη ευκαιρία να αποστείλει μήνυμα εκλογικής λύσης. Στα θετικά καταγράφεται η πρωτοβουλία του Νίκου Ανδρουλάκη για προσκλητήριο ως προς την πίεση για διαλεύκανση των υποκλοπών. Είναι ένα πεδίο που ούτε αμελητέο είναι, ούτε ευχάριστο για το Μέγαρο Μαξίμου. Ο Τσίπρας από την άλλη, είναι σε μια θέση που δεν τον ευνοεί μια ασάφεια γύρω από τα νέα πρόσωπα και το νέο του πρόγραμμα, ενώ επίσης τον ευνοεί μια γενική τάση του κόσμου, που αποτυπώνεται σε σειρά μετρήσεων, πως περνούσαμε καλύτερα γενικά το 2019. Το τελευταίο δεν επαρκεί ως προς τις τάσεις που μπορούν να συσπειρωθούν γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό, είναι όμως μια καλή αφετηρία για τον νέο χώρο που συγκροτεί. Μια δυνητική ενοποίηση της Κεντροαριστεράς σε δύο πόλους, σε πρώτη φάση, σε ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα, δίνει χώρο στα αριστερά τους για μια καταγραφή με αξιώσεις στον πιο ριζοσπαστικό χώρο (εδώ επίσης γίνονται διεργασίες). Αλώβητο σε αυτό θα είναι το ΚΚΕ που διατηρεί τη δική του τακτική και στρατηγική γραμμή και δεν μπαίνει σε συζητήσεις πολιτικών συγκλίσεων. Η δυσκολία για το ΠΑΣΟΚ είναι πως σήμερα έχει μικρύνει ένα είδος συστημικής δεξαμενής που θα μπορούσε να απευθυνθεί και την οποία προφανώς με προβάδισμα βλέπει ο Μητσοτάκης. Η μεγάλη του ευκαιρία είναι ένα κεντρώο κοινό που έχει θιγεί από τη σημερινή κυβέρνηση σε θεσμικά θέματα, αλλά και ένα λαϊκό κοινό που έχει τραυματιστεί υλικά λόγω συνεχούς και σταθερής ακρίβειας. Το τελευταίο ως επιρρεπές και σε ακροδεξιές σειρήνες, είναι ένα ζήτημα που θα κλίνει πολιτικά το επόμενο διάστημα. Το να πάει στις κάλπες και να ψηφίσει όχι με θυμό, είναι επίσης ένα εκκρεμές ερώτημα. Οι πολιτικές δυνάμεις θα είναι έτοιμες στη ΔΕΘ για όλα τα σενάρια της κάλπης και θα πληρώσουν κάθε ασταθές βήμα τους. Αυτός, Αυτή, Αυτό: Πλάνα Το πλάνο κατά την πρώτη ημέρα της μητέρας των δικών, για τα Τέμπη, κέντραρε σε όλους τους πονεμένους συγγενείς των θυμάτων της τραγωδίας. Λογικό. Το ενδιαφέρον εδώ συγκεντρώνει για παραπάνω λόγους η Μαρία Καρυστιανού. Είναι η δίκη που τη βρίσκει εκτός από συνδεδεμένη με την όλη διαδικασία και με μισό βήμα στην πολιτική. Για πολλούς, η έκβαση της δίκης θα κρίνει τα δικά της σχέδια. Το ρεπορτάζ λέει πως κάνει προσεκτικές κινήσεις με κύκλους συνεργατών – με διαστρωματώσεις σε αυτούς – ανεξάρτητα από το τι θα γίνεται στην αίθουσα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. #Hashtag: Μέτρα Μέτρα είδαμε χθες – θετικά να πούμε – υπέρ των πολιτών ως απάντηση στο χάος που έχει προκαλέσει η επίθεση Ισραήλ και ΗΠΑ σε Ιράν και Λίβανο. Εκτός από εξοικείωση με τα κάθε λογής pass, ένα είδος επιδοματικής στρατηγικής συνεχίζεται και μοιάζουν οι κυβερνήσεις να επιχειρούν να αμβλύνουν την κόλαση του πολίτη. Ενα αίσθημα κατεπείγοντος – από την πανδημία και μετά – διαπερνά την ατμόσφαιρα και μια σισύφεια λογική που τα μέτρα εξαερώνονται κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη του πληθωρισμού. Η χώρα μας χρειάζεται πιο ριζικές λύσεις και απαντήσεις στη δύσκολη καθημερινότητα. Αλλιώς πολύ σύντομα το ερώτημα «σταθερότητα ή περιπέτεια» που θα θέτει η κυβέρνηση θα απευθύνεται σε ένα μειοψηφικό κοινό.