Μακράν δεν κείται τίποτα όταν η Κύπρος απειλείται από τη Χεζμπολάχ
2026-03-03 - 14:46
Οταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης είχε πει το περίφημο «η πολιτική ενός κράτους βρίσκεται στη γεωγραφία του» δεν γενικολογούσε. Η γεωγραφία, αυτή η αμετάβλητη και σκληρή παράμετρος, είναι – ειδικά εάν κανείς μιλά για την Κύπρο – ολόκληρη η Ιστορία της. Αν τραβήξει κανείς μια ευθεία γραμμή από το νησί μέχρι τις ακτές του Λιβάνου, η απόσταση είναι το πολύ 230 χλμ., όση δηλαδή αυτή που χωρίζει τη Λαμία από την Αθήνα. Και είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να προσπεράσει. Ειδικά μετά τα χθεσινά και προχθεσινά γεγονότα, σίγουρα όχι πια. Από τη στιγμή που το drone της Χεζμπολάχ χτύπησε χθες, μετά τα μεσάνυχτα, τον διάδρομο του αεροδρομίου της Βρετανικής Βάσης Ακρωτηρίου, στα δυτικά της Λεμεσού, ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου. Ο μεν κόσμος συνειδητοποίησε – και κλήθηκε να διαχειριστεί στην ολότητά του – πως αυτή η απόσταση δεν σημαίνει απολύτως τίποτα και πως η θάλασσα απλώς δημιουργεί την ψευδαίσθηση της απόστασης· η δε ηγεσία, με τη σειρά της, να ελέγξει μια κατάσταση φόβου που όδευε προς τον πανικό, logistics που έπρεπε να γίνουν άμεσα για να αδειάσουν τα παρακείμενα χωριά, αλλά και διπλωματική κρίση με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η βρετανική αμφισημία προκάλεσε εκνευρισμό Η Λευκωσία είχε ήδη από την προηγούμενη εκνευριστεί με την αμφισημία της δήλωσης του υπουργού Αμυνας της Βρετανίας, ο οποίος είχε πει πως δύο πύραυλοι εκτοξεύθηκαν με κατεύθυνση την Κύπρο, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στόχος δεν ήταν οι βάσεις. Η επίθεση με το drone, μάλιστα, ήρθε μετά την αναδίπλωση του Λονδίνου, το οποίο είχε υποσχεθεί στη Λευκωσία ότι οι βάσεις δεν θα χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο του πολέμου. Η αλήθεια εδώ ήταν κάπου στη μέση, καθώς η απόφαση Στάρμερ αφορούσε μη επιθετική χρήση των βάσεων στην Κύπρο. Παρ’ όλα αυτά, η αλλαγή – εν αγνοία της Λευκωσίας – και η επίθεση που ακολούθησε εξόργισαν την κυβέρνηση, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Κωνσταντίνο Λετυμπιώτη, όχι μόνο να μην κρύβει την ενόχληση της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη, αλλά και, μπροστά στο ερώτημα εάν η κυβέρνηση σκέφτεται να εγείρει ζήτημα βάσεων, να απαντά: «Σε αυτό το πλαίσιο δεν αποκλείουμε τίποτα». Οι βάσεις είναι, βέβαια, κυρίαρχες, αλλά εάν οι αποφάσεις του Λονδίνου θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των κυπρίων πολιτών, σαφώς και η Λευκωσία έχει κάθε δικαίωμα να εγείρει ακόμη και το θέμα της παρουσίας τους. Αν θα το κάνει τώρα ή γενικώς, αυτό είναι αμφίβολο. Εκείνο που είναι σίγουρο είναι πως, ενώ προηγουμένως η συζήτηση αφορούσε τους πυραύλους του Ιράν, τώρα ο κίνδυνος είναι πολύ πιο κοντά. Είναι πολύ πιο εύκολο να διενεργηθεί επίθεση και, κυρίως, είναι ακόμη ευκολότερο να την κάνει η Χεζμπολάχ, η οποία είναι τρομοκρατική οργάνωση και δεν έχει να λογοδοτήσει σε κάποιον. Το Ιράν, όπως και με την εκτέλεση τρομοκρατικών χτυπημάτων, μπορεί απλώς να αποστασιοποιηθεί. Αν και μετά και τις απειλές του στρατηγού Σαρντάρ Τζαμπάρι, χθες, ότι η Τεχεράνη μπορεί να χτυπήσει την Κύπρο – λόγω του ψευδούς ισχυρισμού του ότι οι ΗΠΑ έχουν μεταφέρει τα αεροπλάνα τους στο νησί – αλλά και με τους ηγήτορες του τυραννικού αυτού καθεστώτος να πέφτουν σαν τις μύγες, κανείς πια δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα. Το σίγουρο είναι πως, ακόμη και εάν οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί καταφέρουν να διαλύσουν το βαλλιστικό οπλοστάσιο του Ιράν, τα συγκεκριμένα ιρανικά drones της Χεζμπολάχ μπορούν να διανύσουν απόσταση μέχρι και 2.500 χλμ., αναλόγως φορτίου. Τόση είναι η απόσταση από τη Βηρυτό μέχρι το... Μόναχο. Ενδεικτικά: Βηρυτός – Κρήτη 750 χλμ., Βηρυτός – Αθήνα 1.100 χλμ. Εκεί δε που ένας πύραυλος δύσκολα θα μπορούσε να διαπεράσει την αεράμυνα του Ισραήλ και των πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ στα ανοιχτά της Χάιφα, ένα drone είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστεί εγκαίρως· ένα drone από τον Λίβανο θα μπορούσε να το κάνει πιο εύκολα. Θετική σκέψη: η προσθήκη των μαχητικών που η Ελλάδα έστειλε χθες στην Πάφο (και) για προστασία της Κύπρου να θωρακίσει, όσο γίνεται – μαζί με τα μαχητικά των Βάσεων – το πρώτο αυτό επίπεδο αεράμυνας και τις δυνατότητες των τρομοκρατών της Χεζμπολάχ να φτάσουν, θεωρητικά ή όχι – εδώ μάλλον λίγη σημασία έχει – μέχρι την Ελλάδα. Από τότε που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε το «η Κύπρος κείται μακράν», οι Κύπριοι επένδυαν σε οτιδήποτε το διέψευδε. Σ’ αυτή την περίπτωση, το να κείται μακράν το λέει κανείς και ως παρηγοριά, κοιτάζοντας προς Ανατολάς – τουλάχιστον. Η αδυσώπητη πραγματικότητα της γεωγραφίας, όπως είναι και όχι όπως θα ήθελε κάποιος, ενδεχομένως, να τη βλέπει. Live οι εξελίξεις: